ओढ
ऑक्टोबर 19, 2006 at 8:07 सकाळी | In मनातलं...!, मराठी | 4 Commentsनिसर्गाच्या चक्राचं मला नेहेमीच कुतूहल वाटत आलंय. रोज सूर्य उगवतो, रोज चंद्र उगवतो. न चुकता ऋतूचक्र सुद्धा अखंड सुरु असतं. पण रोजची सकाळ कधीच सारखी नसते. प्रत्येक सकाळ वेगळीच उगवते. कदाचित आपल्या मनाची जी अवस्था असते त्याप्रमाणे आपल्याला ती तशी भासत असेल ! पण प्रत्येक दिवस, प्रत्येक रात्र आपलं वेगळंच रुप दाखवते. एकदा सकाळी समुद्रातून सूर्य उगवताना बघून एक मजेशीर कल्पना आली डोक्यात…..!
ओढ
गहि-या पाण्यात उतरलेली
आकाशाची निळाई
वाटत असेल का सागराला
नित्य त्याची नव्हाळी…..
उगवतीच्या सूर्याचा रक्तिमा
झेपत असेल का पहाटेला
दवात भिजलेली ओलेती प्रतिक्षा
असेल का सुखावत त्या भास्कराला
रजनीच्या कुशीतलं चंद्राचं खट्याळ हसू
ढगातून हळूच डोकावताना
आणत असेल का तश्शीच शिरशिरी…..
असंख्य आतूर तारकांना
पावसाच्या आगमनानी रुजलेलं
धरतीचं हिरवं गर्भारपण…..
स्विकारुन पितृत्व त्याचं
मोहरत असेल का तो बावरा नीलघन
अनामिक ओढ….. त्या सागरातली,
जीवघेणी प्रतिक्षा त्या पहाटेची,
तारकांचा शहारा, अन मोहर ढगातला,
शिकवतो रीत मनाला, प्रीत पुन्हा जगण्याची.
जयश्री
4 प्रतिक्रिया »
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI
यावर आपले मत नोंदवा
Blog at WordPress.com. | Theme: Pool by Borja Fernandez.
Entries and comments feeds.



hi jayashree,
u r very great person?
i read ur poems in marathi,.
i m from solapur.
i want to know that how the our personal website will be created.
pls send me on my e-mailsend ue new poems also.
arvindjdhv@yahoo.co.in
Comment by arvind jadhav — ऑक्टोबर 27, 2006 #
कल्पनावैभव आवडले.
रजनीच्या कुशीतलं चंद्राचं खट्याळ हसू
ढगातून हळूच डोकावताना
आणत असेल का तश्शीच शिरशिरी…..
असंख्य आतूर तारकांना
ह्या ओळी विशेष भावल्या.
Comment by प्रमोद देव — नोव्हेंबर 20, 2006 #
ek dam sundar,manat mazya vasli,dolyanchya kopryat hasli tujhi kavita,sorry bara ka tu mantlya badal,tu majhya aai chya wayachi,pan ek dam aplishi valis na mhanun.sundar kavita
Comment by mehhekk — डिसेंबर 1, 2007 #
ekdum chan write kelas ahe…carry on..like this type…all d best..
Comment by suchitra — ऑक्टोबर 15, 2009 #