Feeds:
नोंदी
प्रतिक्रिया

Archive for the ‘गंमत जंमत’ Category

रिमझिमता पाऊस…. त्याचा अनाहत नाद… दाट धुक्यात हरवलेल्या वाटा… निथळते डोंगर ….ओघळत्या द-या …. धबधब्यांचा अथक कोसळ….! दरीतून सरळसोट वाढलेल्या उंच झाडांच्या जंगलात स्वतंत्र अस्तित्व दाखवणारे बांबूचे हिरवे गर्द पिसारे…! गर्द झाडीत रेंगाळलेलं तितकंच दाट धुकं…. सूर्यप्रकाशाला सुध्दा अजिबात दाद देत नाही.

रस्त्याच्या एका बाजूला डोंगर-कडे तर दुस-या बाजूला खोल खोल द-या…. त्यामधून खळखळणारं पाणी… सततच्या पावसाने डोंगर द-यांनी पांघरलेली हिरवाई… त्यामधून तरंगत जाणारे ढग… ढगांचा पडदा जरासा विरला की द-यांमधे डोंगरांच्या अक्षरश: कुशीत वसलेली छोटी छोटी घरं.. हळूच डोकावताना दिसतात. नागमोडी घाटातून जाताना वाटेत अचानक रंगीबेरंगी रेनकोट घातलेली आईचा हात धरुन लुटूलुटू चालणारी गोडुली नेपाळी मुलं आपल्याला अगदी कौतुकाने टाटा करतात. अचानक जशी दिसतात तशीच अचानक कुठल्यातरी पायवाटेनं तुरु तुरु कडा चढून सुध्दा जातात. आपण थक्क होऊन बघतच राहतो. अधूनमधून दिसणारी ही लोकं कुठून कुठे जातात याचा उत्तर मिळतंच नाही.
ऊन, पाऊस, धुक्याचा खेळ तर सतत चालू असतो.

पेलिंगची पावलोपावली असलेली ही श्रीमंती बघताना हरखून जायला होतं.

आपण तर बुवा पेलिंगच्या प्रेमात !

जयश्री अंबासकर

Read Full Post »

Outer Covering –
2 Cups मैदा
1/2 tbsp ओवा
1/4 Cup थंड तेलाचं मोहन
चवीनुसार मीठ
हे सगळं व्यवस्थित थंड पाण्याने पोळ्यांसाठी कणिक भिजवतो त्यापेक्षा घट्ट भिजवून एक चमचा तेलाचा हात लावून 15 minutes झाकून ठेवायचं.

Stuffing –
4 उकडलेले बटाटे
1 बारीक चिरलेला कांदा
2 हिरव्या मिरच्या बारीक चिरलेल्या
2 इंच आलं बारीक चिरलेलं
थोडी कोथिंबीर
1/2 tsp हळद
1 tbsp Chilli flakes
1/2 tbsp जिरेपूड
1/2 tbsp गरम मसाला
1 tbsp चाट मसाला
5 tbsp Rice Flour
चवीनुसार मीठ
हे सगळं मिसळून घट्ट गोळा बनवून घ्यायचा आणि त्याचे लिंबाएवढे गोळे बनवून घ्यायचे.
मैद्याची मोठी पोळी लाटून त्याचे एखाद्या झाकणाने गोल काप करायचे आणि त्याला फोटोत दिल्याप्रमाणे चार काप द्यायचे.  मधे थोडी जागा सोडून.
एका वाटीत एक चमचा मैदा आणि तीन चमचे पाणी घालून त्याची पेस्ट बनवायची.
मग काप दिलेल्या पोरीवर मधे stuffing चा गोळा ठेवून कडांना मैद्याची पेस्ट लावून घ्यायची.  मग एकेक करत चारही पाकळ्या stuffing ला गुंडाळून घ्यायच्या की झाले कच्चे समोसे तयार.
मग तेलात मध्यम आचेवर मस्त खमंग तळून घ्यायचे आणि ताव मारायचा 😜😃
हे समोसे सॉसशिवायही अफलातून लागतात.  पण सॉससोबत एकदम झकास 😊

Read Full Post »

Teaser

Read Full Post »

चंद्र भरात असताना….
चंद्र विझत असताना…..

Read Full Post »

हल्ली जास्तच हळवी झालेय कां मी…. !!
डोळे  भरुन येतात …उगाचंच !!

कोणी जरा प्रेमानं, आपुलकीनं बोललं की डोळ्यात पाणी ! मनाविरुद्ध काही झालं तर पाणी, काही दुखलं की पाणी, काही खुपलं तरी पाणी !  हसतांना पाणी, कांदे चिरतांना, फोडणी घालतांना,काजळ लावतांना….. पाणीच पाणी.  आईची आठवण आली की मग तर धाराच !!

टिव्ही वर छोट्या मुलांचे कार्यक्रम बघतांना तर सगळं धूसरच दिसतं.  फक्त कौतुकानेही डोळ्यात इतकं पाणी जमावं… !! काय होतंय हल्ली !! Emotional सिनेमा असला तर विचारायलाच नको.  अगदी हुंदके देऊन तब्येतीने रडते मी.

लेकाने “आई, तू जेवलीस कां ?” असं विचारलं तरीसुद्धा डोळ्यात पाणी तयार ! अरे चाललंय काय ?? नवरा तर जाम चिडवतो.  तुझ्या टाकीचा नळ कायम चालूच असतो म्हणतो आणि मग रडता रडता खुदकन हसू येतं 🙂  

मग कधीतरी जाणवलं की काही खातांना सुद्धा डोळ्यातून पाणी येतंय.  मग नाश्त्याचे पोहे असोत नाहीतर वांग्याची भाजी भाकरी असो.  बरं फक्त तिखट पदार्थच नाही तर चक्क श्रीखंड पुरी खातांना सुद्धा पाणी.  हे म्हणजे जरा अतीच झालं ना !! अगदी सुगरण नाहीतरी बर्‍यापैकी सैपाक करते मी.  म्हणजे इतकं बेचव तर नक्कीच नाही की ते खातांना डोळ्यातून घळाघळा पाणी यावं. तसं असतं तर नवरा आणि मुलांच्या डोळ्यांनाही धारा लागल्या असत्या. बरं…..माझ्या हातचंच नाही तर मैत्रिणींनी अगदी प्रेमाने खाऊ घातलेले पदार्थ असोत …खातांना डोळ्यात पाणी आलंच पाहिजे.   अर्थात  इतक्या प्रेमाने कोणी काही खाऊ घातलं तर गहिवरुन येऊ शकतंच की !!  पण हॉटेल मधे गेलं तरी तेच.  आता तिथे कोण कशाला प्रेमानं खायला घालणार… !! पण नाही…. म्हणजे हो ….. म्हणजे पाणी तिथेही येतंच. काहीही खातांना हातात टिश्यु नसला तर अस्वस्थ होते मी !!  आजकाल तर लेक मी काहीही खायला सुरवात केली की लगेच टिश्यु आणून देतो. त्याने न मागता टिश्यु आणून दिला म्हणून सुद्धा डोळे पाणावतात.  आता कायच करावं !!

डॉक्टर कडे जाणं अगदी नको वाटतं.  भारतवारीत आवर्जून भेट घेतेच सगळ्या डॉक्टरांची.  मग बाकीचं वर्ष दवाखान्याचं नाव सुद्धा काढायला नको वाटतं.  नवरा म्हणाला तुझ्या Tear Glands जरा जास्तच active असाव्यात.  शिवाय नाकात काहीतरी opening असतं म्हणे ते तुझं बंद असावं म्हणून सगळं पाणी डोळ्यातूनच बाहेर येत असावं.  आता खरं, खोटं देव जाणे…. आणि तो डॉक्टर.  त्यांच्या भेटीचा योग यायला अजून जरा वेळ आहे तोपर्यंत माझे मोत्यांसारखे अश्रू वाहतंच राहणार….. !!

शेवटी इतकंच म्हणेन… मेरे आसूओं पे मत जाना…… ये तो खुशीके है 🙂 

Read Full Post »

Older Posts »

%d bloggers like this: