Feeds:
नोंदी
प्रतिक्रिया

Archive for the ‘ये दुनिया रंगरंगीली’ Category

९ जुलै.  आज राजेशनी सुट्टी घेतली होती.  सकाळी मस्तपैकी टेबल टेनिस खेळलो.  दुपारी थोडं शॉपिंग.  रात्री मासे बनवलेत.  टिलापिया आणि पॉम्फ्रेट.   Backyard मधे जेवण घेतलं.  हवा फारच छान होती.  गप्पाही मस्त रंगल्या.  दुसर्‍या दिवशी नायगाराला निघायचं होतं त्याची तयारी केली.

सकाळी सव्वा पाचलाच घरातून निघालो.  राजूनी आम्हाला Pick up point ला सोडलं.  बसने आम्ही आधी New York ला गेलो.  मग तिथून आम्हाला आमच्या टूर प्रमाणे वेगवेगळ्या बसेसमधे शिफ़्ट केलं.  आमचा गाईड होता चायनीज Larry !  एका ठिकाणी ब्रेकफ़ास्ट करुन आम्ही Corning Museum of Glass बघायला थांबलो.  काचेची ती अनोखी दुनिया बघून आश्चर्यचकित झालो.  काच बनवणं कसं सुरु झालं इथपासून तर आता काचेचं काय काय बनवता येतं ते सगळं इथे बघायला मिळतं.  शेवटी Live Show मधे Flower Vase आमच्यासमोर प्रत्यक्ष बनवून दाखवला तेव्हा मात्र आम्ही सगळे थक्क झालो.  काय ती कलाकारी…! मान गये !! तिथल्या प्रदर्शनात मांडलेली काचेची ज्वेलरी, भांडी, फुलं, खेळणी, शोभेच्या वस्तू, पेंटींग्स  हे सगळं आवर्जून बघण्यासारखं  आहे.

 

हे सगळं मनात घोळवत पुढे निघालो.  पुन्हा मधे एका ठिकाणी जेवणासाठी थांबलो.  जेवण झाल्यानंतर तिथे आम्हाला Fortune Cookies मिळाल्या.  आतापर्यंत फक्त सिनेमातच बघितलं होतं.  त्यामुळे गंमत वाटली.  माझ्या कुकीमधून जी चिठ्ठी निघाली त्यावर लिहिलं होतं, “In your heart, there is true Happiness !”  अगदी मनापासून पटलं 🙂  खरंच, देवबाप्पानी किती आनंद दिलाय माझ्या जीवनात ! मनातल्या मनात बाप्पाचे आभार मानून पुढे निघालो.

लवकरच नायगारा दिसणार होता.  खूप excitement होती.  सगळ्यात पहिले आम्ही गेलो Goat Island ला.  तुम्ही वर आणि खाली तुम्हाला American Falls आणि Bridal Falls दिसतात.  पुढे डावीकडे प्रचंड नायगारा.  अमेरिकेच्या बाजूने खरं तर नायगारा पूर्ण बघता येत नाही, त्याचं खरं सौंदर्य बघायचं असेल तर कॅनडाच्या बाजूने बघायला हवं.  पण आम्हाला जे काय दिसलं ते आयुष्यात कधीच विसरता येणार नाही.  Cave of The Winds म्हणून जे काय आहे ना….. तिथे गेल्यानंतर तो धबधबा असा काय दिसतो की तो प्रपात अंगावर झेलून स्वत:ला त्यात झोकून द्यावसं वाटतं.   आयुष्य तिथेच संपलं तरी चालेल इतकं तृप्त वाटतं.  तो क्षण मी अगदी जपून ठेवणार आहे……अगदी आत.  आपण धबधब्याच्या खालच्या बाजूला असतो आणि वरुन तो धबधबा आपल्या अंगावर येतोय असं वाटतं.  निसर्गाच्या विराट रुपापुढे आपण किती सामान्य आहोत हे प्रकर्षाने जाणवतं.  “२०१२” सिनेमात जेव्हा ती प्रचंड लाट येते आणि सगळं त्यात सामावल्या जातं आणि त्यात तो भविष्य करणारा पळून जायला नकार देऊन तिथेच उभा राहून स्वत: सगळं कवेत घेतो…… अगदी तोच प्रसंग आठवला.  त्यातलं समाधान अक्षरश: त्याक्षणी जाणवलं.  डोळ्यात जितकं साठवता येईल तेव्हढं साठवत निघालो.  रात्री Sleep Inn हॉटेल मधे जेमतेम झोपण्यासाठी थांबलो.

This slideshow requires JavaScript.

सकाळी नाश्ता करुन पुन्हा नायगाराचं दर्शन घ्यायला अगदी भक्तीभावाने निघालो.   गेल्यावर सुरवातीला IMAX Theatre मधे नायगाराचीच एक सुरेख फ़िल्म बघितली.  Niagara Myths & Mysteries.    ह्यात नायगाराबद्दलच्या Facts आणि दंतकथा आणि सुरस रम्य कथा दाखवल्या.

फ़िल्म बघून ज्यासाठी आम्ही आतुरतेने वाट बघत होतो त्या Maid Of The Mist च्या लाईनीत उभे राहिलो,  बोटीत चढलो.  ज्यांना भिजायचं असेल त्यांनीच डेकवर उभं रहायचं होतं.  इथे न भिजता कुणाला रहायचं होतं…. !! उलट तिथेच स्वाहा व्हायला पण मनाची तयारी होती.  बोट निघाली.  हळूहळू ती American Falls आणि Bridal Falls ओलांडून नायगाराच्या दिशेने जायला लागली.  आम्ही सगळे डोळ्यात प्राण आणून ते दृष्य बघत होतो.  तेवढ्यात पक्ष्यांचा गलका झाला आणि जवळजवळ २००-३०० पक्षी एकाच वेळी आकाशात उडाले.   अहा…… एकीकडे तो महाकाय नायगारा, त्याचे तुषार उडून तयार झालेलं Mist आणि त्यावर उडणारा हा पक्ष्यांचा मोठा थवा… !!  एकाचवेळी काय काय बघू आणि कसं कसं बघू असं झालं.  बोट पुढे सरकतच होती.  हळूहळू नायगाराचा आवाका कळायला लागला.  त्याचा Horse Shoe shape आता पूर्ण दिसत होता.  मधेच सूर्याची किरणं पडून इंद्रधनुष्य दिसत होतं….बघता बघता आणखी एक ….चक्क दोन दोन सप्तरंगी धनुकली एकाचवेळी !!   फ़ोटो किती काढायचे…. काढायचे की डोळ्यातच साठवून घ्यायचं… काही काही कळत नव्हतं.  बघता बघता बोट अगदी जवळ गेली.  अंगावर मस्त तुषार उडत होते.  लोक आनंदाने वेडे झाले होते. काहीक्षण आयुष्यात परत परत यावेत असं वाटतं ना……त्यात हा क्षण पण असावा असं मनापासून वाटलं. बोट आता परत फिरुन आपल्या धक्क्याकडे निघाली.  जातांना मात्र डोळ्यांची पापणीसुद्धा मिटाविशी वाटत नव्हती.  इतक्या वर्षांपासून हा जलौघ असाच निरंतर वाहतो आहे……तितक्याच आवेगानं…. कमाल केवळ कमाल !!!

भारलेल्या अवस्थेतच जेवण केलं.  तिथले प्रसिद्ध Buffalo Wings खाल्ले.  परतीच्या प्रवासात डॊळ्यासमोर फक्त तोच तो होता आणि डोळ्यातून आपसूक पाणी  वहात होतं…. !!

घरी पोचायला १० वाजले.  राजू आणि कौस्तुभ घ्यायला आले होते.  पावभाजी वर ताव मारुन पुन्हा स्वप्नात त्याच्यासोबत गुजगोष्टी करत मस्त झोप लागली.

१२ जुलै.  सकाळी तयार होऊन निघालो आणि मालती-पार्थाकडे गेलो.  गप्पागोष्टी झाल्यावर South Brunswick ची लायब्ररी बघितली.  तिथल्या छोट्या मुलांसाठी असणार्‍या activities बघितल्या.  तिथले नागरिक जो काही टॅक्स भरतात त्याच्या मोबदल्यात त्यांना सरकार खूप काही सुविधा देते.  ही इतकी मोठी लायब्ररी त्यातलीच.  नंतर भाग्यश्री कडे लंच ला गेलो.  जेवणासोबत गप्पा आणि गाणी असल्यामुळे मस्त मज्जा आली.  घरी आल्यानंतर मंजू आली.  तिच्यासोबत पण खूप मस्त गप्पा रंगल्या.  संध्याकाळी सगळे मिळून Princeton ला गेलो.  गावात मस्त पायी फिरलो.  Princeton University  बघितली.  त्यांचं Campus बघून तर चाट पडलो.  केवढा मोठा परिसर !! इथेच जगातले कितीतरी मोठे शास्त्रज्ञ, इंजिनियर तयार झालेत.  तिकडे ग्राऊंडवर काही मुलं खेळत होती.  वाटलं….. यातलीच काही मुलं पुढे जगप्रसिध्द होतील !! तिकडे शिकतांना मुलांना मिळणारा मोकळेपणा, स्वातंत्र्य, सुविधा हे बघून त्या मुलांचा खरंच हेवा वाटला.  आपल्या देशात असं कधी होऊ शकेल ???

 

मग तिथेच “On The Border” ह्या मेक्सिकन हॉटेल मधे जेवण घेतलं.  Thousand Island Iced Tea हे पेय एकदम सुपरहीट 😉

 

१३ जुलै. आज Hidden Gems चा Beech wood Park मधे मोठा शो होता.  त्याची तयारी सुरु होती.  संध्याकाळी तयार होऊन पार्क मधे गेलो.  जवळ जवळ ३०० लोकांसमोर केलेला कार्यक्रम तुफान गाजला.  आम्ही सगळे मिळून खूप नाचलो, धम्माल केली.  गायक आणि निवेदक ह्यांनीही धुमाकूळ घातला.  भुरभुर पावसाने हजेरी लावून सुद्धा कोणीही जागचं हललं नाही.  खूप मज्जा आली.  इथेच मायबोली मित्र अनिलभाई सांगोडकर भेटला.  तो आवर्जून कार्यक्रमाला आल्यामुळे आनंद झाला.  मायबोलीचा स्नेहबंध आहेच मुळी मजबूत !!

दुसर्‍या दिवशी सकाळी आनंदीकडे रामाचारी सरांचं लेक्चर होतं.  ते ऐकून मग सीमा-अभिन कडे जेवायला गेलो.  खाणेपिणे आणि पुन्हा गप्पा.  हसण्या खिदळण्यात वेळ कसा निघून गेला कळलंच नाही.  संध्याकाळी पुन्हा एकदा New York ला निघालो.  रात्री New York च्या रस्त्यांवर मस्त भटकलो.  तिथल्या गर्दीत मिसळून Times Square पुन्हा अनुभवला.  कुछ तो बात जरुर है ये Times Square में ! पबमधे गेलो, मनसोक्त नाचलो…  !! Bahama mama ह्या पेयाने मजा आणली.

दुसर्‍या दिवशी सकाळी ब्रेकफ़ास्ट घेऊन शेवटचं राहिलेलं शॉपिंग करायला निघालो.  धावपळ करत शॉपिंग संपवलं एकदाचं.  दुपारी गिरीजा-मुरलीकडे जेवायला गेलो.  South Indian Cuisine वर मस्त ताव मारला.  सगळ्यांना टाटा-बाय बाय करुन घरी आलो.

हे काय….. सव्वा महिना संपला सुद्धा………. कळलंच नाही.  आत्ताच तर आलो होतो……एवढ्यात जायची वेळही आली 😦    शांतपणे बसून गप्पा तर मारल्याच नाहीत आपण… !! सकाळी उठून वॉकला गेलो नाही.  झुम्पा डान्स शिकायचा होता.  ते पण झालं नाही.  कौस्तुभचं Campus बघायचं राहून गेलं.  तिकडे फ़्लॉरिडाला मंजूकडे जाणं पण जमलं नाही…. टेबल टेनिस फक्त दोनदा खेळलो.  शी बाबा…. आता पुन्हा यायला हवं निवांत…..!!  पुन्हा नक्कीच यायला हवं…..मनाला हेच बजावत निघालो.

JFK Airport वर राजू-राजेश सोडायला आले.  आत जायची वेळ येईपर्यंत गप्पा, फ़ोटो सुरु होतं….. जातांना हात हलले, डोळे पाणावले, घट्ट मिठी मारुन डोळ्यांनीच सांगितलं एकमेकांना…….“ दिल अभी भरा नही…..के दिल अभी भरा नही ”

 

Advertisements

Read Full Post »

३० जून – राजू राजेश सोबत आम्ही सगळे Virginia ला जायला निघालो.  मधुरा-अमित कडे.  दुपारी पोचलो.  आदल्याच दिवशी तिथे वादळ होऊन जाम पडझड झाली होती, लाईट्स गेले होते.  पण आम्ही गेल्यावर मात्र सगळं काही एकदम चकाचक होतं.  मधुरा अमित चं गोड बाळ, तिचे सासू-सासरे आणि आम्ही.

 

इतक्या वर्षांनी भेट झाल्यावर खूप छान वाटलं.  हसरं, खेळकर, छोटं बाळ सगळ्यांना वेड लावायला पुरेसं होतं. मस्त जेवणं वगैरे करुन रात्री Twilight Tour करायला निघालो Washington DC चा.   जेमतेम अर्ध्या तासावर होतं DC.  रात्री एकदम शांत शांत होतं सगळं.  इथे एक नवल वाटलं.  रात्री रस्त्यांवर फारच कमी असते रहदारी.  कुवेतचे कायम गजबजलेले रस्ते बघून तर इथे फार शांत वाटलं.

दुसर्‍या दिवशी आम्ही Luray Caverns बघायला निघालो.  साधारण २ तासांचा ड्राईव्ह होता.  तो इतका सुरेख होता की कधी Luray Caverns आलं ते कळलं सुद्धा नाही.  ही जागा म्हणजे जगातलं आठवं आश्चर्य म्हणावं लागेल.  जमिनीत पाणी झिरपत झिरपत त्याची भली मोठी गुहा तयार झालेली आहे.  त्या गुहेत पाणी झिरपल्यामुळे आणि ते वाळल्यामुळे सुळके तयार झाले आहेत.  ते सुळके बघून कमाल वाटते निसर्गाच्या किमयेची.  हे शब्दात सांगताच येणार नाही.  ते प्रत्यक्षच बघायला हवं.

 

This slideshow requires JavaScript.

अशी ही दोन मैल लांब तयार झालेली गुहा बघून मंत्रमुग्ध होऊन आपण बाहेर पडतो.   नंतर जेवणं आटोपून राजू- राजेश परत गेले आणि आम्ही मात्र तिथेच राहिलो.  रात्री नितीन कडे मस्त जेवण झालं.

दुसर्‍या दिवशी ब्रेकफ़ास्ट झाल्यावर मधुराने आम्हाला Vienna Station ला सोडलं.  मग आम्ही मेट्रो ने Union Station ला गेलो.  तिथे Hop-on, Hop-Off बस ने Washington DC बघायला निघालो.  इथे New York च्या मानाने फारच कमी गर्दी होती.  Washington Monument, Capital Bldg, Lincoln Memorial, World War II Memorial, Korean War Memorial, Air & Space Museum, White House हे सगळं बघून संध्याकाळी मधुरासोबत घरी परत आलो.  रात्री मस्तपैकी पावभाजी हाणली.  अमितने एकसे बढकर एक  Cocktails पेश केलेत.  त्याचा मनापासून आस्वाद घेतला 🙂

 

दुसर्‍या दिवशी पुन्हा मधुराने आम्हाला सोडलं आणि आम्ही उरलेली स्थळं बघायला निघालो.  Museum of American History जबरी होतं.  त्यातला Transport Section, American President n First Ladies Section बघून खूप मजा आली.  प्रत्येक President आणि First Lady चा पहिला Ball Dance, त्यांचे तेव्हा घातलेले कपडे…..हे सगळं तिथे display केलं होतं.  शिवाय त्याचे व्हिडियोज सुद्धा.  नंतर FDR Memorial, Jefferson Memorial आणि शेवटी Holocaust Museum  हे बघून हिटलरगिरी म्हणजे काय असावी ह्याचा अंदाज आला.  व्हिडियो फ़िल्म्स बघून तर अंगावर शहारा आला.  किती अत्याचार केलेत ह्या माणसानं !!

 

Washington DC मधे भरपूर Museums आहेत.  सगळे बघणं मात्र शक्यच नव्हतं.  पाय बोलायला लागतात.  पण जेवढे बघता येतील तेवढे बघून आम्ही रात्री परत आलो.  अमितच्या हाताची जादू पुन्हा अनुभवली 🙂

दुसर्‍या दिवशी सकाळी आम्ही परत निघालो.  मधुराने Union Station ला सोडलं आणि तिथून आम्ही Philadelphia ची बस घेतली.  राजेश आम्हाला तिथे घ्यायला आला.  त्याच्यासोबत आम्ही परत न्यू जर्सीला आलो.

आज ४ जुलै.  अमेरिकेचा स्वातंत्र्यदिन.  आनंदीकडे जोरदार पार्टी होती.  खाणे, पिणे, गेम्स आणि शेवटी Grand Fireworks !! तिच्या Backyard मधूनच आम्ही बघितले Fireworks !!

दुसर्‍या दिवशी सकाळी ब्रेकफ़ास्ट आटॊपून आम्ही Statue of Liberty बघायला गेलो राजेशसोबत.  फेरीने आम्ही त्या बेटावर गेलो.  तो मोठा Statue बघून  मनात एक मजेदार विचार आला.  हॉलीवुडच्या कितीतरी सिनेमांमधे ह्या बिचार्‍या पुतळ्याने किती अत्याचार सहन केले असतील.  तरीही केविलवाणा न दिसता बराच हसरा होता चेहरा त्याचा 🙂  त्याचा तो  हिरवा रंग दिला नसून तो oxidation मुळे झालाय ही माहिती माझ्या ज्ञानात भर घालणारी होती.

 

घरी आल्यावर जंगी बेत होता.  Chicken n Shrimps चा.  त्यासाठी आम्ही आधी ग्रोसरी घ्यायला गेलो.  मग घरी आल्यावर ह्यांनी चिकन आणि मी Shrimps  बनवले. रात्री घरच्या भल्या मोठ्या स्क्रीनवर सिनेमा.  एकेक दिवस पुढे पळत होता अगदी.

दुसर्‍या दिवशी Olive Garden मधे Italian जेवण त्यानंतर शॉपिंग.  रात्री Crossroads ला जवळजवळ अर्धा तास जबरदस्त Fireworks बघितले.  डोळे तृप्त होईस्तोवर फटाके फुटत होते.  रात्री पुन्हा एक नवा सिनेमा !!  Life was too good!!

७ जुलै. सकाळी वर्षाकडे ब्रेकफ़ास्ट घेतला.  तिथे प्रशांत सोबत सांगितीक चर्चा मस्त रंगली.  दुपारी राजेशच्या Hidden Gems चा Raichler Park   मधे Live Show होता.  तिकडे धम्माल केली.  गाण्यांवर मस्त नाचलो.  मग घरी जाऊन थोडा आराम केला.  रात्री Hidden Gems ची प्रॅक्टीस होती.  पुन्हा गाणी बजावणी.  लवकर झोपायचा प्रयत्न केला कारण दुसर्‍या दिवशी Rafting ला जायचं होतं.

आम्ही ३-४ families मिळून rafting ला निघालो.  दोन तासांचा ड्राईव्ह करुन आम्ही Lehigh नदीवर पोचलो.  सोबत खाणं-पिणं घेऊनच निघालो.  आम्ही दोन बोटी बुक केल्या होत्या.  सगळे सावधगिरीचे उपाय आणि कपड्यांचा जामानिमा करुन आम्ही निघालो.  बोट डावीकडे वळावायची असेल तर काय करायचं, उजवीकडे वळवायची असेल तर काय करायचं हे तिथल्या गाईड्स ने व्यवस्थित सांगून देखील करायची वेळ आली तेव्हा आम्ही चाचपडतच होतो.  मग एकमेकांच्या नावाने ओरडत, गाणी गात, पाणी उडवत जवळजवळ पाच तास आम्ही Rafting केलंजबरी धम्माल केली.  शेवटी मात्र अगदी थकून गेलो.  घरी परततांना गाडी चालक सोडून सगळे गपगार पडले होते.

घरी पोचायला चक्क दहा वाजले.  येतांनाच पिझ्झा घेऊन आलो, चरलो आणि अंथरुणात शिरलो.

क्रमश:

Read Full Post »

आता वेळ होती तयारीची. एका आठवड्याचा West Coast Tour होता.  Make My Trip ने आमची ही ८ दिवसांची ट्रीप आम्ही बुक केली होती. आदल्या दिवशी T-Mobile चं SIM Card घेतलं त्यामुळे communication फार सोयीचं झालं.   सुरवात  झाली San Francisco पासून.  एयरपोर्टच्या बाहेर आल्याबरोबर थंड वार्‍याचा झोत शरीराच्या अगदी आरपार गेला. अरे देवा, इतकी थंडी…!! आम्ही तर अगदी उन्हाळ्यासारखे कपडे घेऊन आलेलो.  इतकी थंडी असेल असं वाटलंच नव्हतं.  आता सगळ्यात पहिले शॉपिंग थंडीच्या कपड्यांचं.  हॉटेल वर न्यायला एक शटल व्हॅन आली होती.  मस्त आभाळ भरुन आलेलं, गार वारं…. हॉटेल Renoir अगदी लग्गेच आलं सुद्धा !!  सामान हॉटेलवर टाकून आम्ही लगेच निघालो.  सगळ्यात पहिली खरेदी होती गरम कपड्यांची.  ती झाल्यानंतर मग भटकत राहिलो.  त्या बोचर्‍या थंडीत फिरतांना मस्त वाटत होतं.

San Francisco चं खास आकर्षण म्हणजे “ट्राम” ! अजूनही तिथे रस्त्यांवर ट्राम फिरतात.  एकतर Roller Coaster सारखे रस्ते….. आणि त्यावर सुळकन फिरणार्‍या ट्राम्स…मजा वाटली.  या शहराचं land scaping इतकं सुरेख आहे की आपण तर बुवा ह्या शहराचे फॅन झालो.  उंच सखल भागाचा अतिशय सुरेख उपयोग करुन इतकं देखणं शहर ज्याने कोणी हे वसवलं त्याच्या कल्पकतेला सलाम !!

घड्याळ बघून आता रात्रीचे आठ वाजले असं म्हणावं लागलं कारण बाहेर अगदी लख्ख उजेड होता.  रात्रीचं जेवण एका पाकिस्तानी हॉटेल मधे करायचं होतं.  “टिक्का मसाला” अगदी साधं हॉटेल.  पण आता प्रवेश केल्याबरोबर टिव्हीच्या मोठ्या पडद्यावर लता मंगेशकरचं गाणं बघितलं आणि ते हॉटेल अगदी आपलंसं वाटायला लागलं.  त्याचा मालक होता “मलिक” फारच आतिथ्यशील माणूस.  त्याने अगत्याने दोन दिवस आम्हाला मनापासून खाऊ घातलं.

खरी टूर सुरु होणार होती दुसर्‍या दिवशी.  सकाळी आठ वाजता तयार होऊन आम्ही Mirtille Cafe ह्या फ़्रेंच रेस्टॉरेट मधे ब्रेकफास्ट घेतला आणि निघालो.  ढगाळ वातावरण, मस्त गुलाबी थंडी, भुरभुर पाऊस, ते त्यांचे वर-खाली जाणारे रस्ते…. मधली हिरवळ, एका बाजूला समुद्र….अहाहा……वेडावल्यागत झालं अगदी !

आमचा टूर गाईड कम ड्रायव्हर होता Mr.Wolfgang.  नावाप्रमाणेच हा माणूस अगदी आगळावेगळा होता.  त्याच्या बोलण्यातली मिश्किली अशी काही होती की तुमच्या चेहेर्‍यावर स्मितहास्य येणारच.  सगळ्या टूर मधे त्याने जान आणली.  मस्त हसत खिदळत त्याने आम्हाला त्याचं आवडतं शहर दाखवलं आणि आम्ही सुद्धा ह्या शहरावर फिदाच झालो.

This slideshow requires JavaScript.

जवळ जवळ अडीच किलोमीटर लांबीचा विशाल गोल्डन गेट ब्रिज बघून तर थक्क व्हायला झालं.  संपूर्ण धुक्यामधून मोठ्या दिमाखात डोकावणारा ब्रिज…. !! निसर्गावर मात करुन माणसाने काय काय गोष्टी तयार केल्या आहेत !!  कितीतरी वेळा झालेल्या भूकंपांमुळे ह्या शहराचं प्रत्येक वेळी फार मोठं नुकसान झालं पण नव्या जोमाने ह्या लोकांनी ते भरुन काढलं आणि अजूनही ते तितक्याच जोमाने निसर्गाशी टक्कर द्यायला तयार आहेत.

Alcatraz Island  ही आणखी एक ऐतिहासिक जागा.  किनार्‍याच्या फक्त अडीच किलोमीटर अंतरावर.   ह्या बेटावर तुरुंग होता.  किनार्‍याच्या इतक्या जवळ असूनही एकसुद्धा गुन्हेगार इथून पळून जाऊ शकला नाही.  फ़ेरीने या बेटावर जाऊन आपण हा तुरुंग बघू शकतो.

Stinking Rose  हे इथलं नाविन्यपूर्ण रेस्टॉरन्ट.  इथे सगळे पदार्थ लसूण वापरुन करतात.  अगदी वाईन आणि आईसक्रीम सुध्दा लसणाचं.  अर्थात ते कसं लागतं ते बघायला पण हिंमत लागते मनाची.

दिवसभर फिरुन, थोडं फ्रेश होऊन पुन्हा पायी फिरायला निघालो.  Union Square Park ही जागा म्हणजे थोडीफार New York च्या Time Square सारखी वाटली.  लोकांची मस्त वर्दळ,  एक छानसा मिटिंग पॉईंट.  मोठमोठी शो रुम्स हे खास इथलं वैशिष्ठ्य.

रात्री पुन्हा मालिक च्या Tikka Masala मधे जेवण आणि सकाळी San Francisco शहराला जड अंत:करणाने टाटा !

सकाळची San Francisco ते Los Angeles ही एक तासाची फ़्लाईट आणि नंतर Los Angeles हून ४५ मिनिटांच्या फ़्लाईटने Las Vegas ला पोचलो.  विमानातून Grand Canyon ची झलक दिसली.  Nevada चं ते रखरखीत वाळवंट बघून आमच्या कुवेतची आठवण झाली.  तापमान अर्थातच जास्त.  त्यात San Francisco हून आल्यामुळे तर फरक जास्तच जाणवला.

आम्हाला घ्यायला एक चायनीज गाईड आला होता.  आमचं हॉटेल होतं Circus Circus.  अगदी नावाला साजेसं.  सर्कशीच्या प्रचंड मोठ्या तंबूसारखं !! आत गेल्यावर त्याची भव्यता कळली.  रुमपर्यंत पोचता पोचता प्रत्येक भागात जी काय धम्माल चालली होती ती थोडीशी अनुभवता आली.  एका भागात सगळे Casinos.  लोकांना आकर्षून घेण्यासाठी नव्या क्लृप्त्या लढवणार्‍या ललना, एकीकडे मुलासांठी Rides,  Jugglery,  पुढे Food Court, Shopping Area…… !! नुसती हलचल.  एकदम माहोल….. !!  ही जागा बघायलाच कितीतरी वेळ लागला.  इथे दोन दिवस म्हणजे खूपच कमी वेळ होता.  त्यामुळे वेळ वाया न घालवता लग्गेच सामान टाकून, फ्रेश होऊन निघालो…..हॉटेलातच भटकायला.  जबरदस्त लायटींग, Casino चे आवाज……सगळं काही जिवंत.  अगदी कडेवरच्या तान्ह्या मुलांपासून तर ९० वर्षांच्या म्हातार्‍या आजी-आजोबांपर्यंत सगळे अगदी उत्साहाने सळसळणारे.

 

संध्याकाळी साडे सहाला तोच चायनीज मुलगा आम्हाला घेऊन जायला आला.  मस्त Lavish BMW गाडी.  पहिला स्टॉप होता Hotel Caeser’s Palace.  अतिशय भव्य !! छत म्हणजे तर खर्‍या खुर्‍या आकाशासारखंच  होतं.  म्हणजे आत आल्यावर बाहेर खुल्या आकाशात आलोय असा फ़ील आला.  तिथे Caeser’s Show होता.

त्यानंतर निघालो आणि पुढचा शो होता Bellagio ला……Fountain Show !!  अप्रतिम !!! डॊळ्यांचं पारणं फिटलं.

 

तिसरा शो होता Volcano Show.  हा शो काही वेगळाच  होता.  Music च्या रिदम वर आग आणि पाण्याचं नृत्य. कसली भन्नाट कल्पना !!

 

पुढचा शो होता Treasure Island ला.  Pirates Show !  हा शो म्हणजे एक मोठं प्रत्यक्ष घडणारं युद्ध होतं.  दोन Life Size Ships आपल्या दोन बाजूंनी येतात.  एका जहाजावर pirates आणि दुसर्‍यावर सुंदर मुली.  ह्या दोघांमधे चक्क युद्ध होतं.  तोफ गोळे वगैरे फेकले जातात.  मग कोण जिंकत आणि कसं जिंकतं हे प्रत्यक्षच बघायला हवं.  धम्माल आली.  रात्री Indian Oven मध्ये जेवण घेतलं आणि परत आलो.  Las Vegas हे वाळवंटात बांधलेलं, वसवलेलं कधीही न झोपणारं शहर,  सगळीकडे झगमगीत लाईटींग, मोठमोठे जाहिरातींचे होर्डींग्स, थीम हॉटेल्स, प्रचंड कोलाहल….. !! माणसाची अशीही एक निर्मिती !!

 

दुसर्‍या दिवशी अगदी सकाळीच आमची Grand Canyon Tour होती.  सकाळी सहा वाजताच निघालो. सकाळी खूप छान हवा होती.  निघाल्यावर आम्हाला सगळ्यांना ब्रेकफ़ास्ट मिळाला आणि आमची टूर सुरु झाली…..नेवाडाच्या वाळवंटात.  आमचा गाईड कम ड्रायव्हर होता धिप्पाड आफ्रिकन थॉमस.  एकदम बेफाम माणूस.  Very Musical.  बोलतांना मस्तपैकी गाण्याच्या लकेरी घ्यायचा.  माहिती देतांना तो funny Tunes म्हणायचा.  ला ला ला ऽऽऽ …….असं प्रत्येक वाक्याच्या शेवटी. प्रत्येक वाक्याला त्याला लाफ्टर मिळायचंच मिळायचं 🙂

या वाळवंटात  Joshua नावाचं निवडुंग दिसलं.  ती झाडं म्हणे तीनशे वर्ष जुनी आहेत.  आपण बघितलेल्या निवडुंगापेक्षा जरा वेगळीच होती ही झाडं.

आमचा पहिला स्टॉप होता Hoover Dam.   मग पुढे निघालो Eagle Point ला.   इथे आम्ही केलं sky walk.  महाकाय Grand Canyon चं विराट रुप बघायला ते Sky walk अगदीच बिचारं होतं.  पण जो काय अनुभव होता तो मात्र विलक्षण होता.  जगातल्या सात आश्चर्यांपैकी एक आश्चर्य…. खरंच चकित करणारं होतं.  तिथेच अजून एक Guano Point सुद्धा बघितला.  ४० ते ४५ डिग्री उन्हात आम्ही हे सगळं बघत होतो.  चटके बसत होते पण मजा आली.  तिथल्या लोकल लोकांशी छान संवाद झाला.

 

संध्याकाळी उशीरा परतलो.  थकलो असलो तरी पुन्हा तयार  होऊन खाली हॉटेलात आलो.  आमच्या हॉटेल मधेच फिरलो, खरेदी केली.  Casino वर थोडा प्रयत्न केला.  फारच addictive आहे हे सगळं !! मनाला आवर घालत परत आलो.

दुसर्‍या दिवशी सकाळी ७ वाजता आमची बस होती Los Angeles साठी.  सकाळी Circus Circus ला शाही ब्रेकफ़ास्ट घेऊन निघालो.  Star Bus….. Very Luxurious !! Wi-Fi Internet, Wash Room, Relaxing Chairs…. एकदम मस्त !! Los Angeles ला पोचल्यावर हॉटेल ला न्यायला आम्हाला चक्क Stretched Limousine आली.  आम्ही फक्त तिघेच.  कसली सही सवारी होती राव…. जीवाची नुसती चैन होती.  Make My Trip Rocks !!

Hotel Radisson !!  Great ambience !!  सामान जेमतेम टाकलं मायबोलीच्या मित्रांना फ़ोन केले आणि निघालो.  रस्ते अगदी शांत होते.  आमचं हॉटेल University of Southern California च्या अगदी समोर होतं.  त्यामुळे बरेच विद्यार्थी रस्त्यावर दिसले.  हातात पाण्याच्या बाटल्या घेऊन अगदी जोमाने पळतांना.  सगळी तरुणाई बघून खूप छान वाटत होतं.  स्वच्छ, सुंदर कॅंपस बघून प्रसन्न वाटलं.  खरंच अशा वातावरणात अभ्यास करायला कंटाळा येणारच नाही.  रात्रीचं जेवणं खोलीतंच मागवलं.

सकाळी पुन्हा एकदा निघालो.  Venice Beach, Kodak & China Theatre, Beverly Hills, Hollywood बघत बघत निघालो.   Universal Studios ला आलो.  सिंगापूरला हे बघितलं असल्यामुळे फारसं कुतूहल नव्हतं.  पण आमचा हा समज लवकरच दूर झाला.  हे काही वेगळंच होतं.  Universal Studio Tour तर जबरदस्त होता.  एका ट्रेन मधे बसून तुम्ही सुरवात करता.  Hollywood च्या चित्रपटांमधले काही काही जबरदस्त शॉट्स त्यांनी अजूनही तसेच सांभाळून ठेवले आहेत.  ते तुम्हाला प्रत्यक्ष अनुभवायला मिळतात.  अंगावर अक्षरश: काटा येतो.  मधेच तुमची ट्रेन थांबते. तुमच्या चारही बाजूला अचानक स्क्रीन येऊन त्यावर डायनोसोर आणि किंगकॉंगचं युद्ध सुरु होतं.  मग तुमची ट्रेन डायनासोर तोंडात घेऊन फेकतो आणि हे सगळं थ्री डायमेन्शनल स्क्रीन असल्यामुळे प्रत्यक्ष घडतंय असं जाणवतं.   पुढे अचानक पावसाला सुरवात होऊन एकीकडून पाण्याचा प्रचंड ओघ तुमच्याकडे झेपावतो पण अंगावर येण्याआधीच पाणी दुसरीकडे निघून जातं.  प्रचंड बॉंबस्फोट होऊन दोन कार उडून हवेत झेपावतात.  मधेच Liquid Gas चा cylinder तुमच्या ट्रेनकडे येतो.  सगळे थरारक शॉट्स बघून थक्क होतं मन.  4D Shows, Simpson Ride  पण एकदम खतरा !  Special Stage Effects चा शो तर अफलातून होता.  सिनेमात कसे शॉट्स दाखवतात आणि प्रत्यक्षात तिथे काय असतं ते बघून तर खूपच आश्चर्य वाटलं.  जंगलातला सीन, कड्यावरचा सीन प्रत्यक्षात स्टुडीयोतलाच असतो हे त्यांनी दाखवूनही खरं वाटलं नाही.  अशा बर्‍याच गमती जमती बघून रात्री परत आलो.  हा शेवटला दिवस पुरेपूर enjoy केला.

दुसर्‍या दिवशी Mackay मधे ब्रेकफ़ास्ट घेऊन आम्ही पुन्हा न्यू जर्सीला आलो.  राजू राजेश घ्यायला आले होते.  घरी आल्यावर हॉलमधल्या भिंतीवर आमच्यासाठी एक surprise होतं.

आराम करुन रात्री मंजूकडे जेवायला गेलो.  मनमुराद गप्पा आणि चविष्ट जेवण, गाणी…. !!  कोथिंबीर वड्यांची चव अजूनही तश्शीच ताजी आहे. दंगा मागच्या पानावरुन पुढे चालूच !!

दुसर्‍या दिवशी दुपारी मस्त शॉपिंग झालं आणि संध्याकाळी वृंदा-नीलकडे बार्बेक्यु, भेळ, पाणीपुरी….. पुन्हा गाणी बजावणी….! हे लोक तर थकतच नाहीत यार.

क्रमश:

Read Full Post »

अमेरिका, अमेरिका, अमेरिका……. !!  अरे, आहे काय ह्या अमेरिकेत…. !! जाऊन येईपर्यंत असंच वाटत होतं.  पण तिकडे जाऊन आल्यावर मात्र अमेरिकेच्या प्रेमात पडलो.  राजू आणि राजेश कितीतरी दिवस नव्हे….. तर वर्षांपासून अमेरिकेला यायचा आग्रह करत होते.  पण नाही जमलं इतके दिवस.  यंदा मात्र योग जुळवून आणला.  कुठलीही गोष्ट जेव्हा “अहो” मनावर घेतात तेव्हा ती गोष्ट खूप छानपैकी पार पडते.  त्यामुळे ह्यांनी मनावर घ्यायला हवं होतं.  हा सगळा विचार करुन माझी साखरपेरणी अगदी डिसेंबर पासूनच सुरु झाली.  पण पहिल्याच प्रयत्नात नकार न येता अगदी सहज होकार आला.  मग काय….उत्साहाने व्हिसाच्या तयारीला लागलो.

कुवेतमधे व्हिसा मिळवण्यासाठी अजिबात त्रास झाला नाही.  खरं तर त्रास होतो.  पण आम्ही सुदैवी होतो.  सुरवातीला आम्ही खूप टेन्शन मधे होतो काय करायचं आणि कसं करायचं ह्याबद्दल.  पण आमच्या मित्र मैत्रिणींनी खूप छान माहिती दिली त्यामुळे सगळं सोपं झालं.  आम्ही व्हिसासाठी गेलो तेव्हा मनात धाकधूक होती.  पण मनाशी एक ठरवलं.  जे काय आहे ते स्पष्ट बोलायचं.  जर त्यांना व्हिसा द्यायचा असेल तर देतील नाहीतर अमेरिका आमच्या सारख्या लोकांच्या भेटीला तरसत राहिल…….हाय काय अन्‌ नाय काय…. !!!  पण ग्रह, तारे जोरावर असावेत.  त्यादिवशी आम्हाला जो Officer मिळाला तो फार चांगल्या मूड मधे होता.  फार काही न विचारता त्याने अगदी सहजपणे व्हिसा मान्य केला.  DHL ने घरी २ दिवसात passports येतील असं म्हणाला. दोन दिवसांचा इंतजार…….. !! लेकिन इंतजार का फल मीठा होता है म्हणतात ना….. आमचं फळ दसपट गोड निघालं 😉

पुढची पायरी होती तिकीटांची.  आमच्या शेजारी Emirates मधे काम करणार्‍या मित्राची मदत घेतली आणि त्याने अतिशय विचारपूर्वक वेळ निवडून तिकीटं दिली.  त्यासाठी थोडे जास्त पैसे लागले पण त्याने केलेली सोय तिकडे पोचल्यावर लक्षात आली.  Flight ची पोचण्याची वेळ अशी होती की आम्हाला एक दिवस सुद्धा Jetlag आला नाही.  तिकडून परत येतांना सुद्धा अजिबात त्रास झाला नाही.  विमानात चढतांना, तिकडे उतरल्यावर सुद्धा प्रश्न विचारतात असं कळलं होतं……पण छे….. अक्षरश: रेड कार्पेट वेलकम झालं.  अर्ध्या तासात सामान घेऊन बाहेर आलो.  राजेश घ्यायला आला होता.  So….Finally landed in America 🙂

घर जसजसं जवळ येत होतं तसतशी रस्त्यांच्या आजूबाजूची हिरवाई वाढत होती. सुबक, देखणी घरं, गर्द झाडी…. स्वच्छ रस्ते….. मन प्रसन्न झालं.  घरी पोचलो तेव्हा राजू बाहेरच पायर्‍यांवर वाट बघत बसली होती.  पारंपारिक पद्धतीने तुकडा पाणी ओवाळून, औक्षण करुन आणि घट्ट मिठी मारुन स्वागत झालं.

“हॉलमधे Welcome To USA” ही अक्षरं भिंतीवर झळकत होती.   आमची वाट ते किती आतुरतेने बघत होते ते जाणवलं.

आईच्या तीव्र आठवणीनी डोळ्यात पाणी तरळलं.  ती असती तर बॅगा भरुन ती सुद्धा तयार झाली असती इकडे यायला.  राजूच्या घराची मोहिनीच आहे तशी.

अगदी चित्रातल्या घरासारखं घर आहे राजू-राजेशचं.  घर भर फिरुन कौतुक झालं.  राजूनी गरम गरम पोहे केले.  मस्तपैकी ताव मारला.  गप्पांच्या फैरी झडतच राहिल्या.  थोडी डुलकी घेऊन संध्याकाळी देवळात गेलो. अतिशय प्रसन्न आणि मोहक मूर्त्या.  खूप छान दर्शन झालं.  घरी आल्यावर मित्र मंडळी भेटायला आली.  पहिली रात्र चांगलीच चढली 🙂

राजू-राजेशनी अगदी पहिल्या दिवसापासून आमच्या ट्रीपचं जबरी प्लॅनिंग केलं होतं.  त्यामुळे आम्ही प्रत्येक दिवस अक्षरश: वसूल केला.  चार बेडरुम्स चं ऐसपैस घर, मोठं backyard, बाहेर ग्रीलर आणि  Dining Table, रेखीव Patio,  खाली बेसमेंट त्यात मोठा स्क्रीन, प्रोजेक्टर, टेबल टेनिस चं टेबल, गाण्याची Karaoke System ….. जन्नत जन्नत म्हणजे आणखी काय असेल ??

दुसर्‍या दिवशी थोडं शॉपिंग Menlo Mart मधे.  Rainforest Cafe हे एक जबरी हॉटेल बघितलं.  जंगलाची थीम वापरुन कसला सही माहोल बनवला होता.   मधेच विजांचा कडकडाट, पावसाची हलकी सर, प्राण्यांचे आवाज….. अगदी जंगलात बसल्यासारखं वाटत होतं.  बसायलाही शेपट्यांच्या खुर्च्या 🙂

रात्री Hidden Gems चं जबरी Practice Session.  राजू-राजेशचा धम्माल आणि creative Group भेटला.  त्यात मायबोलीकर संदीप चित्रेही होता.  नाच, गाणी, बजावणी, खाणे-पिणे…..जाम दंगा केला.  ही रात्रही जागवली.  अशा रात्री रंगतच गेल्या.

Bridal Shower ….!!  एक फार गोड आणि कल्पक अमेरिकन रिवाज !!  नव्या नवरीच्या मैत्रिणी एक छोटीशी पार्टी अरेंज करतात.  त्यात नवर्‍या मुलालाही आमंत्रण असतं.  नवीन घर  सजवण्यासाठी ह्या जोडप्याला जे जे हवं असतं त्याची ते लिस्ट बनवतात आणि display करतात.  मग मैत्रिणी त्या लिस्ट मधलं त्यांना जे जमेल ती गिफ्ट घेतात.  मग ह्या पार्टीत ते गिफ्ट्स देतात.  ते सगळे Gift Wrap करायला जे strings वापरतात ते strings नीट, व्यवस्थितपणे एका टोपीला लावतात आणि मग ती bride ती कॅप डोक्यावर घालते.  मग गेम्स,  तुम्हाला bride बद्दल काय काय माहिती आहे ते ओळखलं की बक्षिस…  सोबत खाणं-पिणं……सगळी मस्त धम्माल…. !!  तर हे असं Bridal Shower आम्हाला बघायला मिळालं.  राजेशच्या बहिणीच्या मुलीचं.

संध्याकाळी Bridgewater चं बालाजीचं भव्य मंदिर बघितलं.  खूप छान वाटलं.  रात्री “Fire n Ice”  चा उतारा  🙂

१७ जून – Father’s Day.  कौस्तुभ आणि अद्वैतने सगळ्यांसाठी ब्रेकफ़ास्ट बनवला.  त्यावर मस्त ताव मारुन New York ला निघालो.  राजेशने सगळी माहिती देत देत गाडीने फिरवलं.  कारण पुढचे दोन दिवस आम्हाला स्वत:हून फिरायचं होतं.  कुठे बस घ्यायची, कुठे तिकीटं घ्यायची ते सगळं सांगितलं.  Times Square ला मस्त वेळ घालवला.  कसली हलचल होती तिथे.  इतक्या रात्री पण नुसता झगमगाट आणि वर्दळ.  गजबजलेला Times Square पुन्हा पुन्हा अनुभवला.

दुसर्‍या दिवशी कौस्तुभ सोबत बसने New York ला निघालो.  Hop on – Hop Off च्या बसने Down Town बघितलं.  भव्य Empire State Bldg, 86th Floor वरुन दिसणारं New York एकदम जबरी.

New York च्या Wall Street वरुन फिरतांना जाणवलं…. अरे…..इथेच तर जगातले सगळे महत्वाचे निर्णय घेतले जातात !!  काही Museums बघितली.  त्यातलं सगळ्यात आवडलेलं आणि आवर्जून बघण्यासारखं म्हणजे “Body”s Exhibit”.  अफलातून !! मानवी शरीराच्या आतल्या भागांचं अतिशय जिवंत शिल्प !  शरीरातल्या प्रत्येक Tissue, Muscle चं कार्य कसं होतं ते Cross Section घेऊन दाखवलंय त्यांनी.  सगळं खरं खुरं.  शिवाय १ महिन्यापासून बाळाची होणारी वाढ प्रत्यक्ष बघायला मिळते.  बघून थक्क व्हायला होतं.  Madame Tussaud’s  Museum तर जवळजवळ प्रत्येक शहरात आहे.

तिथे Avengers चा 4D Show बघितला.  हे सगळं झाल्यावर पुन्हा Times Square ची नशा अनुभवली.  दुसर्‍या दिवशी पुन्हा सकाळी निघालो बाकीचं राहिलेलं New York बघायला.  Museum of Natural History, Creatures of Light, Beyond Planet Earth असं सगळं बघितलं.  इथे एक नवा प्रकार चाखला “Gyro”.  बराचसा Arabic Shawarma सारखा पण थोडा वेगळा.  खूपच आवडला.

क्रमश:

Read Full Post »

जसंजसं कुवेत तापायला सुरवात होते तसतशी सगळ्यांच्या सुट्टीच्या प्लॅनिंगलाही सुरवात होते. आमचं मात्र आधीच ठरलं होतं.  सुट्टीची सुरवात मॉरिशस पासून करायची आणि मग तशी तयारी पण सुरु झाली.  लेक मात्र आधीच भारतात जाणार असल्यामुळे ती आम्हाला नंतर जॉईन होणार होती.  आम्ही वेगवेगळ्या वेळी भारतात जाणार असलो तरी मुंबईत एकत्र होऊन आम्ही सगळे सोबतच जाणार होतो.  व्हिसा On Arrival असल्यामुळे तो ही प्रश्न नव्हता.


Travel Guru च्या मदतीने Move n Pick Resorts आम्ही निवडलं आणि आमची निवड एकदम सही निघाली. ७ दिवस आणि ६ रात्री अशी आमची टूर होती.  मुंबई एयरपोर्टवर इमिग्रेशन करुन आत शिरलो तर समोर दस्तुरखुद्द करिना कपूर…!! “आ ऽऽऽऽऽ, वॉऽऽऽव, अरेऽऽऽऽ असे चित्कार नकळतच निघाले.  आमची ही नेहमीचीच सवय असल्याने ह्यांनी आमच्याकडे दुर्लक्ष केलं पण जेव्हा त्यांना सांगितलं की अहो, करिना कपूर होती ती……तेव्हा ह्यांनाही नाही म्हटलं तरी दुर्लक्ष केल्याचं दु:ख झालंच असणार. हं….ते त्यांनी जाहीर केलं नाही इतकंच 😉 तर अशी exciting सुरवात झाली आमच्या ट्रिपची.  मग यथावकाश १ तास उशीराने विमान सुटलं.  सिंगापूर एयरलाईन्सचा मागचा इतका छान अनुभव आठवणीत होता….तितकाच ह्या मॉरिशियन एयरलाईन्सचा अनुभव नकोसा झाला. अतिशय उर्मट हवाईसुंदर्‍या आणि त्यामुळे आदरातिथ्याचा अभाव….!!  रिमोट चालत नव्हते, हेडफोन्समधून नीट आवाज येत नव्हता, आणि मी उत्तरार्धात मागितलेलं पाणी काही मला विमानातून उतरेपर्यंत मिळालं नाही.  नाही म्हटलं तरी थोडासा मूड गेलाच.  बास……..पण तेव्हढंच……. त्यानंतर मात्र अख्ख्या मॉरिशसने आम्हाला कधीच तक्रारीला जागा दिली नाही.

इमिग्रेशन स्टाफ अतिशय हसतमुख !! त्याने आम्हाला चक्क एक महिन्याचा व्हिसा दिला 🙂 .  मग मी ही मोठ्या मनाने त्या उर्मट हवाईसुंदरीला माफ करुन टाकलं. व्हिसा घेऊन आमच्या टूरच्या माणसासोबत बाहेर आलो.  “सर शिवसागर रामगुलाम एयरपोर्ट”  क्या बात है…..!! एका भारतीय माणसाच्या नावाचा एका वेगळ्या खंडातला एयरपोर्ट बघून छाती दोन इंच फुगली.  आणखी पुढे आल्यावर इतकं सुरेख दृश्य दिसलं ना….!! स्वच्छ सूर्यप्रकाश, थोडीशी थंड आणि अतिशय शुद्ध हवा, माडाची झाडं, निळ्या आकाशात थोडे थोडे शुभ्र ढगांचे पुंजके……..अहा…. !! अगदी खोल खोल श्वास घेतला……… आणि मन एकदम प्रसन्न झालं.  वाटलं…..केमिस्ट्री जमनेवाली है यहां !!

आमचा ड्रायव्हर पण एकदम सही होता….. त्याला रिसॉर्टवर जायची अजिबात घाई नव्हती आणि आम्हालाही.  त्याने मस्त फिरवत फिरवत आम्हाला आणलं.  अगदी एयरपोर्टपासून जे निसर्गसौंदर्य सुरु झालं ते आमच्या रिसॉर्ट पर्यंत.  कधी माडाची झाडं तर कधी ऊसाचे मळे….. कधी निळा समुद्र तर कधी मस्त रोलर कोस्टर सारखे छोटे रस्ते !! आठ तासांच्या विमानप्रवासाचा शीण कधीच उतरला.  रिसॉर्टमधे शिरल्यावर तिथलं सगळं वातावरण, हिरवाई, थंड हवा…. अपना तो मूड बन गया यार…!!

अतिशय आदबशीर स्वागत !! कुठेही बडेजाव नाही पण आतिथ्यशीलता मात्र भरपूर !! आम्हाला त्यांनी Welcome Lobby मधे बसवलं.  बसल्यावर सगळीकडे नजर फिरवली आणि त्या जागेच्या प्रेमातच पडलो.  आमच्या मागच्या बाजूला संपूर्ण गडद निळा समुद्र, समोर व्यवस्थित जोपासलेली हिरवळ, माडाची झाडं.  निळा रंग डोळ्यात साठवायचा की हिरवाई….कळेचना !! लेमन टी घेऊन जेव्हा स्वागतिका आमच्याजवळ आली, तेव्हाच आम्ही भानावर आलो.  मग त्यांनी आम्हाला आमचा संपूर्ण टूर प्लॅन सांगितला.  आमच्या कडे चक्क दोन दिवस मोकळे होते.  मग त्या दोन दिवशीही आम्ही त्यांनी सुचवल्याप्रमाणे वेगळे टूर ठरवून  टाकले.  आमच्या रुम्स तयार झाल्यावर आम्ही तिकडे पोचलो.  रुमपर्यंत पोचण्याची वाटही  सही !! रुम मधे प्रवेश केल्यावर तर दिल खुश हो गया !! प्रशस्त रुम्स, दोन बाथरुम्स च्या मधे एक मोठा गोल टब, मोठी बाल्कनी, बाल्कनीतून बाहेर आणखी वेगळे हिरवे रंग !! एक आठवडा या अशा जागेत रहायचं……ग्रेट !!! मुलं पण जाम खुश झाली.

आजचा दिवस मोकळाच होता.  मग ठरवलं आज आपण आपलं रिसॉर्टच बघूया कारण ते इतकं मोठं होतं ना की संपूर्ण दिवस मस्तपैकी गेला असता शिवाय ह्या रिसॉर्ट चं स्वत:चं बीचही होतं, Water Sports होते. फ्रेश होऊन लगेच निघालो.  शब्दांमधे काय वर्णन करायचं सगळं….. हे फोटो बघा…….तुम्हालाच कळेल सगळं !!

 

बोटीतून फिरल्यानंतर मात्र थकायला झालं.  पोट आपली मागणी करायला लागलं.  बीच हॉटेलही होतं तिथेच.  मेनूकार्डवर एक नजर फिरवली……. सगळं Sea Food !! Yummmmmy !! डोळे, मन यांसोबत पोटोबा पण खुश होणार होते 🙂  पोटात पण साठवण झाली.  नजरेत जितकं मावेल तितकं घेऊन रुमवर परत आलो.  थोडीशी झोप काढून मग रात्रीच्या जेवणाचीच वेळ होणार होती.  शिवाय दुसर्‍या दिवशी ब्रेकफास्ट करुन ८ वाजता तयार रहायचं होतं.

रात्रीचं जेवणही शाही !! नाव ठेवायला कुठेच जागा नव्हती….उलट जितकी तारीफ करावी तितकी कमी होती.  मजा आ गया !! पुन्हा रात्रीच्या अंधुक उजेडात बीचवर फिरलो थकेपर्यंत आणि रुमवर येऊन झोपलो उद्याची स्वप्नं रंगवत.

सकाळी उठून नाश्ता वगैरे करुन तयार झालो.  आमच्या सोबत बरेचसे हनीमूनर्स होते.  त्यामुळे वातावरण तरुणाईचं आणि रोमॅन्टिक होतं.  AC Couch मधून आमची त्या दिवशीची टूर सुरु झाली.  पावसाची एक नाजुक सर नुकतीच येऊन गेल्याने मस्त वाटत होतं.  रस्ते अगदीच छोटे छोटे होते.  मॉरिशसचं Natural Landscaping  इतकं सही आहे ना……की अगदी रोलर कोस्टर राईडमधे बसल्यासारखं वाटत होतं.  दोन्ही बाजूला ऊसाची शेतं.  नजर जाईल तिकडे ऊसच ऊस नाहीतर समुद्र. पहिला दिवस आमचा South Tour चा होता.  टूरची सुरवातच शंकराच्या देवळापासून झाली.  जगातली दुसरी उंच मूर्ती होती शंकराची.

भुरभुरत्या पावसात सगळं इतकं छान दिसत होतं ना…!! मनापासून आशीर्वाद घेऊन पुढे निघालो.  Meteor पडल्यामुळे झालेला भला मोठा Crater बघितला.  तिथल्या जंगली स्ट्रॉबेरीज पण चाखल्या …. वेगळीच चव होती….पण सही होती.

मग तिकडून मॉरिशची प्रसिद्ध Ship Factory बघायला गेलो.  ज्या तर्‍हेने तिथले कारागीर ते काम करत होते ते पाहून थक्क व्हायला झालं.  पूर्ण झालेली जहाजं तर अगदी खरीच वाटत होती.  त्यांच्या कलेला सलाम करुन पुढे निघालो.

ज्वालामुखीच्या उद्रेकामुळे तयार झालेले वेगवेगळ्या रंगाच्या मातीचे पठार अगदी बघण्यालायक.  मातीचे चक्क सात रंग दिसत होते.

त्यानंतर एक छोटासा धबधबा.  बास…… दिवस संपलासुद्धा !!  रात्री जेवण झाल्यावर फिरायला बाहेर पडलो.  बारहॉलमधे स्थानिक कलाकारांच्या नृत्याचा कार्यक्रम होता.  त्यांचं लयबद्ध नृत्य फारच बहारदार होतं.  नंतर आम्ही पण त्यात सहभागी झालो.

दुसरा दिवस सगळ्यात जास्त धमाल होता.  सगळे Water Sports त्यादिवशी होणार होते.  सगळ्यात पहिले होतं Undersea Walk !! आधी एका छोट्याशा मोटरबोटने आम्ही एका प्लॅटफॉर्मवर गेलो.  तिकडे तिथल्या माणसांनी आम्हाला पाण्याखाली कसं जायचं आणि गेल्यावर कसं चालायचं सगळं समजावून सांगितलं.  मनात थोडी धाकधूक होती पण excitement जास्त होती.  पाण्याखाली उतरतांना आमच्या डोक्यावर जे हेल्मेट असणार होतं त्याचं वजन ४० किलो होतं.  पण पाण्यात ते वजन अजिबातच जाणवलं नाही.  एकमेकांच्या खांद्यावर हात ठेवून आम्ही पुढे सरकत होतो.  त्यांचा फोटोग्राफर सराईतपणे सगळ्यांचे फोटो काढत होता.

मग आमच्या हातात ब्रेडचे तुकडे देण्यात आले.  ते तुकडे पाण्यात टाकल्यावर माशांचा थवा (इंग्रजीत school of Fishes म्हणतात ना….तसे) आमच्याकडे आला.  इतकं मस्त वाटत होतं ना…. त्यांच्या जगात पाहुणे जरी असलो तरी थोड्या वेळासाठी त्यांच्या जगातला हिस्सा बनायला खूप आवडलं.  बाहेर आल्यावर वाटलं फारच पटकन आटोपलं सगळं !!

तिथून निघाल्यानंतर आम्ही मोटरबोटने आणखी एका प्लॅटफॉर्मवर गेलो.  तिकडे आम्ही करणार होतो Thrilling Para-Sailing !!  सगळे नियम समजावून सांगितल्यावर एकेका जोडीने सुरवात केली.  समोर एक स्पीड बोट जाणार आणि तिच्या शेपटीला आमचा Para-Sailing चा बलून.  ती जसजशी पुढे जाणार तसा तो बलून वर वर जाणार.  मग मधेच तो वेग हळु करतो आणि आपली पाण्यात डुबकी !! मग पुन्हा एकदा आपण आकाशात आणि मग लॅन्डींग…….!! काय सही होता तो अनुभव !! सॉलीड मज्जा आली !!

त्यानंतर आम्ही पुन्हा एकदा स्पीड बोटने Ile aux cerfs ह्या बेटावर आलो.  मग दुसर्‍या एका बोटीने धबधबा बघायला गेलो.  धबधब्याच्या अगदी जवळ गेल्यावर ते पाण्याचे तुषार अंगावर झेलतांना जाम मज्जा आली.  परत आल्यावर मग होती आमची Bumpy Ride !! ही राईड घेतांना मात्र विचारच करावा.  कारण एका स्पीडबोटला तुमची ट्युब बांधून ते ओढत नेतात आणि मग स्पीड वाढवल्यावर ती ट्युब पाण्यावर आपटत आपटत मागे मागे जाते. पाठ अगदी हुळहुळते ……पण जर तुम्हाला आवडत असेल तर नक्की करा.  आम्ही थोडा वेळ enjoy केली मग मात्र पाठ शेकली 🙂  सगळं आटोपल्यावर जेवण !! ते होतांनाच तिथे एक तरुण ग्रुप आला सगळी वाद्यं घेऊन आणि मग त्यांचा जो काय जल्लोष सुरु झाला ते काही विचारायलाच नको……!! आम्ही पण मस्त नाचलो त्यांच्यासोबत !! आमची गाईड नंतर मात्र बोलवायला आली.  परतीची वेळ झाली होती.  आमचा नंबर सगळ्यात शेवटच्या बोटीत लागला.  बरंच झालं म्हणा….. कारण आमचा Sailor फार adventurous होता.  त्याने आम्हाला जास्त आत नेलं समुद्रात कारण तिथे डॉल्फिन्स असतात म्हणे.  आम्ही अगदी डोळे ताणून बघत होतो.  तेवढ्यात दोन डॉल्फिन्स मस्तपैकी उड्या मारतांना दिसले….सगळेच ओरडले……मग आणखी दोन…… पुन्हा दोन !  आमच्या पुढे ५-६ डॉल्फिन्स फिरत होते.  डोळ्याचं पारणं फिटलं अगदी.  तिसरा दिवस संपला होता.  थकलो होतो पण खूप आनंदात होतो.  जेवणावर मस्तपैकी ताव मारला त्या दिवशी.  बारहॉलमधे पुन्हा एक मैफिल होती पण थकलेल्या शरीरामुळे फार वेळ काही बसता आलं नाही.

पुढचा दिवस North Tour चा.  आम्ही पोर्ट लुईस बघणार होतो. सुरवात एका किल्ल्यापासून झाली.  मग चर्च, एक मोठा मॉल, शॉपिंग …..बास.  हा दिवस थोडा छोटा होता.  शिवाय निसर्ग नव्हता….. त्यामुळे थोडं मरगळल्यासारखं झालं. त्यादिवशी मात्र रात्री त्यांचं Sega Dance हे स्थानिक नृत्य बघायला मिळालं.  तुम्हाला नाचायला भाग पाडणारं संगीत.  धम्माल आली.

त्यानंतरचा दिवसही एकदम बिझी होता.  सकाळी आम्ही Casela ह्या जागी गेलो.  रमणीय परिसर…..दाट जंगल आणि अतिशय नैसर्गिक वातावरणात ठेवलेले पक्षी आणि प्राणी बघितले.  सगळ्यात रोमांचक होतं Interaction With Tigers !! ४-५ वाघ आणि ४-५ सिंह ठेवलेल्या पिंजर्‍यात आम्ही गेलो.  वाघाला चक्क हात वगैरेही लावला.  फक्त सहा महिन्याची ती भली मोठी बाळं बघूनही अजिबात भिती वाटली नाही हे विशेष !! काही नियम मात्र तुम्हाला पाळावेच लागतात नाहीतर मोठे अपघात होऊ शकतात.  तिथे अनेक भारतीयांच्या बाबतीत असे झाले आहेत असं कळलं.  मोर, शहामृग, चित्ते, ससे, हरणं, माकडं, कासवं, अनेक पक्षी बघत बघत आम्ही बाहेर आलो.

मग वेळ होती Submarine Ride ची.  एका छोट्या बोटीतून Submarine च्या प्लॅटफॉर्मवर आलो आणि मग पाणबुडीत.  जवळजवळ एक ते दीड तास आम्ही पाणबुडीत होतो.  तीस फुट पाण्याच्या खाली एक तास जरा जास्तच मोठा वाटला.  आजुबाजूला गाईड बरंच काही दाखवत होता पण माझा मात्र जीव घाबरायला लागला.  आतल्या प्रेशरचा मला त्रास व्हायला लागला.  कधी एकदा बाहेर पडते असं झालं.  बाकीचे लोक मात्र मज्जेत होते.  बाहेर निघाल्याबरोबर मला मोकळं वाटलं…अर्थात पोटातलं सगळं तोंडावाटे बाहेर पडल्यावरच !! सगळ्यांना सॉफ्ट ड्रिंक्स मिळाले, एक सर्टिफिकेट सुद्धा मिळालं.  रुमवर पोचेस्तोवर संध्याकाळ झालीच.  रात्री गाण्याचा कार्यक्रम होता.  आमच्या फरमाईश ला दाद देऊन त्यांनी २ हिंदी गाणी त्यांच्या Mauritian Accent मधे गायली.  “कुछ कुछ होता है” चं टायटल सॉंग आणि, “मै चली, मै चली” चं रिमिक्स…!! त्यांच्या त्या Accent मधे ऐकतांना गंमत वाटली.

पुढचा दिवस फार मोठा होता.  टॅक्सीने २ तास प्रवास करुन मग २ तासांची Royal Catamaran Ride करायची होती आणि पुन्हा दोन तास परतीचे आणि २ तास टॅक्सीचे.  पण अगदी अविस्मरणीय प्रवास झाला.  King Fisher च्या जाहिरातीत अनेक वेळा बघितलेली Catamaran प्रत्यक्ष अनुभवायला मिळणार ह्याची फारच जास्त excitement होती.

आमच्या सोबतचे प्रवासी पण जाम धम्माल करणारे होते.  सुरवातीला Submarine च्या अनुभवामुळे मी थोडीशी शांत होते पण ते मोकळं वारं, आजुबाजूचा गर्द निळा समुद्र, नाचणारे सहप्रवासी…. ह्यामुळे हळुहळु मूड बनायला लागला.  तिकडे पोचल्यावर तर विचारुच नका.  इतका नितळ, स्वच्छ समुद्र की वेडंच लागावं.

पाण्यात मस्त हुंदडलो.  जाम भूक लागली.  बोटीवरच्याच लोकांनी इतकं चविष्ट जेवण बनवलं होतं ना की ज्याचं नाव ते…..! मस्तपैकी हादडलं !! परत आल्यावर मात्र शरीर थकल्याची जाणीव झाली.  दुसर्‍या दिवशी परतीचा प्रवास सुरु होणार होता.  त्यामुळे आल्यावर थोडं फार पॅकिंग केलं आणि जेवायला गेलो.  रात्री Jazz Music होतं पण थोडावेळ थांबून रुमवर आलो.  अगदी गाढ झोप लागली.

दुसर्‍या दिवशी १२.३० वाजता आमचं Check Out होतं.  सकाळी आम्ही Glass Bottom Boat Ride Book केली होती.  सगळं सामान तयार करुन आम्ही निघालो.  बोटीचा तळ काचेचा असल्यामुळे समुद्राचा तळ बघता येत होता.  एक वेगळंच विश्व अनुभवायला मिळालं.  पुन्हा एकदा रिसॉर्टला ओझरती चक्कर मारली आणि निघालो परतीच्या प्रवासाला.  परतीचा प्रवास मात्र अगदी सुखकर होता.  जणू काही येतांना जे काय गालबोट लागलं होतं ते पुसून टाकायचं होतं !!

मॉरिशसची जी माहिती गाईडनं पुरवली ती ऐकून फारच आश्चर्य वाटलं.  तिथे सगळ्या मुलांना शाळेचं शिक्षण फुकट असतं.  शिवाय ५८ वर्षाचे झाल्यावर प्रत्येकाला पेन्शन आणि वैद्यकीय सुविधा मोफत.  ७० वर्षाचे झाल्यावर पेन्शन वाढणार शिवाय तुम्हाला सांभाळायला एक Caretaker ज्याचा पगार सरकार देतं.  एका भारतीय वंशाचा रामगुलाम हा परिवार गेल्या कित्येक वर्षांपासून तिथे अतिशय समर्थपणे राज्य करतोय ही आपल्यासाठी नक्कीच अभिमानाची गोष्ट आहे.  फ्रेंच भाषेच्या जवळ असणारी Creole ही मॉरिशची राष्ट्रभाषा आहे.  जास्वंदाचं फुल हे राष्टीय फुल तर डोडो हा राष्ट्रीय पक्षी आहे.  ह्या देशात कुठल्याही प्रकारच्या factories नसल्यामुळे त्यांना त्यांच्या देशाची नैसर्गिक श्रीमंती टिकवून ठेवता आली.  फक्त Tourism आणि Sugar Production हे दोनच प्रमुख व्यवसाय तिथे चालतात.

आम्हाला सगळ्यांना मॉरिशस खूप आवडलं.  मॉरिशसनेही आम्हाला हातचं काहीही न राखता अगदी मनापासून सगळं दिलं.  “मियासी मॉरिशस”  म्हणजेच Thank u Mauritius !!!!!!!!!

Read Full Post »

कुवेतमधे यंदा ईदच्या चक्क ९ दिवस सुट्ट्या मिळाल्या.  हाच एक बहाणा मिळाला सिंगापूरला जायचा.  अनायसे लेकही आली होती.  सगळे एकत्र भटकायला जायचा याहून अधिक चांगला योग कधी येणार होता….!! नकटीच्या लग्नाला सतराशे विघ्न या उक्तीनुसार अनेक अडथळे आले पण शेवटी सगळं जुळून आलं आणि आम्ही सिंगापूर एयरलाईन्सच्या विमानाने सिंगापूरला पोचलो.  सिंगापूर एयरलाईन्सने तबियत एकदम खुश केली.  सौजन्यपूर्ण आदरातिथ्य होतं अगदी.  खरं तर चक्क १० तासांचा प्रवास होता.  पण अजिबात थकवा जाणवला नाही.  विमानात एक मस्त पेय चाखलं…पुन्हा पुन्हा …!!  Singapore Sling….. अहा…. नाव काढलं तरी अजूनही चव रेंगाळतेय जिभेवर.  ह्यात काय असतं याबद्दल मात्र काहीच सांगणार नाहीये.  ते पिऊनच बघायला हवं 🙂

 

तर…. सिंगापूरला पोचलो.  आम्हाला घ्यायला ठरल्याप्रमाणे Cox n Kings चा माणूस आला.  आमचा चार दिवसांचा प्लॅन त्याने नीट समजावून सांगितला.  खिडकीतून सिंगापूर बघत, निरखत आम्ही आमच्या हॉटेलवर पोचलो.  Orchard Parade….!!  Orchard Road हा सिंगापूरमधला सगळ्यात देखणा भाग.  ह्याच भागात आमचं हॉटेल……. और क्या चाहिये 🙂 .  खोल्या पण एकदम मस्त…..दिल खुश हो गया !!  थकवा अजिबातच नव्हता त्यामुळे लगेच फ्रेश होऊन आम्ही Botanical Garden ला निघालो.  तिकडे पोचलो आणि पावसाची रिमझिम सुरु झाली.  सुरेख landscaping,  रंगीबेरंगी फुलं, हिरवळीचे गालिचे, तर्‍हेतर्‍हेची झाडं, सोबत पावसाचा नाजूक शिडकावा… सही वाटत होतं सगळं ! ह्याच बगिच्यात अजून एक देखणा बगिचा Orchid Garden !! तिथली फुलं बघून तर वेड लागायची पाळी आली.  निसर्गाची आगळी किमया…..अजून काय !! सिंगापूरने भुरळ घालायला सुरवात केली होती तर…..!!

दुसरा दिवस होता Universal Studios चा.  पहिला दिवस निसर्गाची किमया तर हा दिवस मानवी किमयेचा होता.   अगदी प्रवेश केल्यापासून तर बाहेर येईपर्यंत नजर नुसती भिरभिरत राहिली.  काय काय बघू आणि काय काय नको असं झालं.  4D Theatre, निरनिराळे Shows, Rides, shopping, खाणं, पिणं…… !! मुलं तर जाम खुश !! त्यांच्या सोबत आम्हीही त्याच उत्साहात सगळीकडे फिरलो, Rides वर बसलो, ओरडलो, घाबरलो, हसलो…!! नुसती धम्माल !! Revenge of the Mummy, Water Show, Lights, Camera, Action Show ……..सगळं सगळं Amazing होतं, नाविन्यपूर्ण होतं.  पूर्ण दिवस फिरुन सुद्धा तन आणि मनानं एकदम ताजेतवाने होतो.

पुढचा दिवस होता City Tour आणि Sentosa Island चा.  सकाळी नऊ वाजता निघालो.  सिंगापूर बघत बघत, सिंगापूर नदी, Singapore Flyer, Cruise, Merlion, Gems Factory बघितलं.  Gems Factory अप्रतिम आहे.  त्यांच्या गॅलरीतल्या फ़ोटो फ्रेम्स तर अल्टिमेट आहेत.  हे सगळं ना…शब्दातीत आहे.  वर्णन करायला शब्दच अपुरे आहेत.  प्रत्यक्षच बघायला हवं.  मंत्रमुग्ध झालो अगदी !!  मनात सगळं साठवत निघालो सेंटोसाला.  केबल कार मधून होता हा प्रवास.  आकाशातून खाली हिरवळ आणि समुद्र  बघतांना अगदी भान हरपलं होतं.  तिकडे पोचल्यावर सगळ्यात पहिले 3D show आणि नंतर Cine Blast .  कसले सही शोज होते.  जरा भानावर येतो न येतो तोवर Images of Singapore बघायची वेळ झाली.  सिंगापूरच्या लोकांना मात्र मानलं बुवा !!  प्रचंड अभिमान आहे त्यांना आपल्या देशाचा !! बोलण्यात अतिशय मार्दव, समोरच्या प्रत्येक माणसाबद्दल कमालीचा आदर, चेहेर्‍यावर कायम हसू, प्रचंड उत्साह !! मला तर त्यांच्यात एकही दुर्गुण दिसला नाही.  कायम well dressed !! मुलं, मुली, मोठी माणसं….. सगळेच देखण्या बांध्याचे,  आपण तर बुवा एकदम फिदा !! सिंगापूर इमेजेस मध्ये त्यांनी त्यांच्या संस्कृतीचं फार सुरेख वर्णन केलंय.  चार वेगचेगळ्या देशातले लोक व्यापारासाठी एकत्र येतात आणि व्यापार करता करता एकमेकांच्या इतक्या जवळ येतात की एकमेकांचेच होऊन जातात.  इथे मलय, हिंदू, मुसलमान, ख्रिश्चन सगळे गुण्यागोविंदाने एकत्र राहतात.  या म्युझियम मधे त्यांनी या सगळ्या चालीरितींचा मेळ अतिशय परिणामकारक तर्‍हेने दाखवलाय.   सगळ्यात शेवटचा एक फलक मला प्रचंड आवडला.  तिथे टिव्हीसारख्या स्क्रिनवर युद्ध, जाळपोळ, मारामार्‍या वगैरे दाखवत होते आणि तिथे मोठ्या अभिमानाने लिहिलं होतं…. This will Never Happen Here !! कसला जबरदस्त विश्वास….स्वत:वर आणि स्वत:च्या देशवासियांवर…….!! तिथल्या तिथे एक मानाचा मुजरा दिला सिंगापूरच्या लोकांना !!

आता वेळ होती आणखी एका मानवनिर्मित आश्चर्याची.  Underwater World !! समुद्री दुनिया काचेच्या Tunnel मधून प्रत्यक्ष दिसत होती.  शार्क, व्हेल सारखे मोठे मासे तर होतेच.  पण जे कधीच बघितले नाहीत किंवा ज्यांची कल्पनाही करु शकत नाही असे मासे बघितले.  अगदी एका इंचाच्या अंतरावरुन !! विलक्षण अनुभव होता.

 

डॉल्फिन शो…..आणखी एक आकर्षण…..!! मानव स्वत:च्या प्रयत्नाने काय काय करु शकतो ह्याचं अजून एक उदाहरण म्हणजे हा शो.  माणसांच्या इशार्‍यांवर हे मासे कमाल करतात.  आपण फक्त डोळे विस्फारुन बघू शकतो.

 

सेंटोसा द्विपावरचा कळस म्हणजे Songs of the Sea Show !! पाण्याच्या पडद्यावर साकारलेली चित्रं…. एका सुरेख गोष्टीतून आपल्यापुढे उलगडत जातात.  सोबत लाईट्स आणि Fountains चा गजब आविष्कार……!! यापेक्षा चांगला शेवट काय असू शकतो दिवसाचा !! त्यादिवशी झोपेतसुद्धा डोळ्यांपुढे तीच दृश्य तरळत होती.

 

ह्यानंतरचा दिवस होता Jurong Bird पार्कचा.  कधीही न बघितलेले पक्षी…. त्यांच्या अविश्वसनीय करामती, त्यांच्यासाठी तयार करण्यात आलेलं अगदी नैसर्गिक वातावरण म्हणजे हा Bird Park.  ह्या पक्षांना आणि त्यांना प्रशिक्षण देणार्‍या लोकांना एक नम्र अभिवादन !!

 

पक्ष्यांच्या दुनियेतून आम्ही निघालो आणि पोचलो प्राण्यांच्या विश्वात.  Singapore Zoo मधे.  इथेही तोच अनुभव.  दुर्मिळ वन्य पशु बघायला मिळाले इथे .  पांढरे वाघ, हत्ती, झेब्रा, पाणघोडे, गिब्बन, ओरॅंग उटॅंग, निरनिराळे साप, हरणं, वनगायी, अस्वल, माकडं…. !!  तिथले शोज पण जबरदस्त होते.  सगळे वन्य प्राणी अगदी शहाण्यासारखे सगळी सांगितलेली कामं करत होते.  सील माश्यांचा Splash Show अफलातून होता.

तिकडून निघालो सिंगापूरच्या Night Safari ला.  पहिलाच शो अंगावर रोमांच उभे करणारा होता.  नाव होतं…. Creatures of Night !! ह्या जंगली प्राण्यांना त्यांच्या शिक्षकांच्या आज्ञेनं ( सिंगापूरची लोकं आज्ञा करुच शकत नाहीत ही गोष्ट वेगळी) जबरदस्त कसरती करतांना बघितलं……आज तर डोळ्यांचं पारणंच फिटलं.  कारण ह्या शो नंतर आम्ही उघड्या ट्रेनमधून संपूर्ण जंगलाची सफर केली.  सगळे पशु अगदी काही फुटांवरुन बघितले.  जंगलात फिरतांना मात्र काही नियम पाळायचे असतात.  ते नियम पाळले नाहीत तर मात्र हे प्राणी त्यांच्या जंगली या गुणावर जायला मागे पुढे बघत नाहीत.  एका गोष्टीचं मात्र अत्यंत वाईट वाटलं ते म्हणजे अनेक वेळा सांगूनही आपल्याच भारतीय लोकांनी आपल्या कॅमेर्‍याचे फ्लॅश बंद केले नाहीत.  त्यामुळे प्राणी बिचकले.  एका थोड्या पिसाळलेल्या हत्तीचे फोटो काढतांना एक फ्लॅश चमकला आणि हत्ती थोडा बिथरला.  पण ट्रेन जोरात चालवल्यामुळे पुढचा अनर्थ टळला.  नंतर कितीतरी वेळ छातीत धडधडत होतं.  नाईट सफारीचा शेवटही अत्यंत रोमांचक अशा ट्रायबल नृत्याने झाला.

 

हॉटेलवर येतांना सिंगापूरात बघितलेल्या सगळ्या विलक्षण दृश्यांची उजळणी होत होती.  दुसर्‍या दिवशी सिंगापूरला टाटा करुन जायचं होतं.  सिंगापूरातली ती शेवटची सकाळ उजाडली.  जड अंत:करणानं बॅगा बांधल्या आणि निघालो.  मनात सिंगापूरबद्दल प्रचंड आदर आणि आत्मियता तयार झाली होती आणि ती तशीच राहणार होती.  इथल्या लोकांकडून खूप काही शिकायला मिळालं होतं.  ते आचरणात आणायचा नक्कीच प्रयत्न करणार.  पण मनात एक खंत मात्र जाणवून गेली.  आपल्या देशात खरं तर इतकी नैसर्गिक श्रीमंती आहे.   त्यांचाही सुंदर तर्‍हेने सांभाळ जर केला तर आपलाही देश बघायला परदेशी लोक भरभरुन येतील.  आपल्या देशातले लोक सगळी शक्ती अनेक व्यर्थ कामांमधे वाया घालवतात जर हीच शक्ती आपल्या देशाच्या उन्नतीसाठी खर्च केली तर आपल्या देशालाही Tourism मार्गे प्रचंड पैसा मिळू शकेल.  तोपर्यंत सिंगापूरचं तारीफ करायलाच हवी.

माजूला सिंगापूरा….. आगे बढो सिंगापूर !!

 

 

 

 

Read Full Post »

दरवर्षी काहीतरी कुठेतरी चुकतं आणि फिरायला जायचं बारगळतं.  त्यामुळे यंदा ठरवलं की काहीही झालं तरी ३-४ दिवसासाठी का होईना पण मस्त फिरुन यायचं.  एक तप मुंबईत राहूनही गोव्याकडे दुर्लक्ष करणारे बहुदा आम्हीच एकटे असणार.  गोव्यावर केलेला अन्याय कधीचा छळत होताच.  त्यामुळे गोव्यालाच जायचं ठरलं.  एकदा जायचं ठरलं की आपोआप सगळे मार्ग खुलत जातात….अगदी तसंच झालं.  सचिन ट्रॅव्हल्स कडून सगळी ट्रीप प्लॅन केली.

गोव्याच्या विमानतळावर आमच्या हॉटेलची गाडी आली होती घ्यायला.  गाडी सुरु झाल्यावर नजरेत हिरवाई अशी काही भरली की तिचा तो हिरवा रंग गोव्याहून परत आल्यावर सुद्धा कित्येक दिवस मनात तितकाच गडद होता.  गोव्याच्या नुसत्या मूंहदिखाईनेच खुश झालो होतो आम्ही.

सगळीकडे छोटे छोटे नागमोडी रस्ते, रस्त्याच्या एका बाजूला समुद्र आणि दुसर्‍या बाजूला ओळीने नारळाची झाडं.  कधी समुद्र थोडासा लपला तर ती जागा सुद्धा हिरवे गालीचे घेतात.  जेमतेम दहा-पंधरा मिनिटे झाली की पावसाची लाडिक सर येणार.  हा लाडिकपणा कधीकधीच हं.  जास्तवेळा धसमुसळेपणाच असतो. अगदी मुसळधार, झोडपून काढणारी येते एकेक सर.  इतका आवेग की छत्री उघडायला सुद्धा वेळ मिळत नाही.  मग तशीच अंगावर झेलून घ्यायची तिला तिच्या आवेगासकट……. नखशिखान्त भिजायचं, आतून, बाहेरुन….सगळीकडून.  ह्या चिंब होण्यातही वेगळीच मजा होती.  सावरायचं…आवरायचं नव्हतंच मुळी !  गोव्याच्या स्वाधीन केलं होतं सगळं.  पहिल्याच नजरेत प्रेम जडलं होतं गोव्यावर !

गोव्याच्या रस्त्यांचं खरोखरंच कौतुक वाटलं.  इतका सतत पाऊस…. पण कुठेही रस्त्यांवर पाणी तुंबलेलं नव्हतं.  कुठेही खड्डे नाहीत.  सुरेख गुळगुळीत रस्ते.  गाडीतून जाताना पोटातलं पाणीही हलत नाही.  कुठेही ट्रॅफिक जॅम नाही.  आम्ही तर कधी रस्त्यांवर पोलीस सुद्धा बघितला नाही.

गोव्यातले लोक मनमौजी वाटले…एकदम दिलखुश !! आयुष्याचा मनमुराद आनंद घेणारे.  त्यामुळेच गोव्याला सगळं आनंदी वाटतं.  आमचा गाईड फार गमतीशीर होता.  त्याने गोव्याची मनोरंजक माहिती सांगितली.  गोव्याची लोकं अजिबात काम करत नाहीत म्हणे.  त्यामुळे गोव्यात फार कमी ऑफिस आहेत.  अगदी गरजेपुरते.  लोक मस्तपैकी पिऊन टल्ली असतात.  मरतांनासुद्धा एक पेग घेऊनच जावं अशी इच्छा असते म्हणे असली गोवन माणसाची ! ऐकावं ते नवलंच !

गोव्याचे चर्चेस, देवळं पण स्वच्छ, शांत, सुरेख आहेत.  सतत येणारे पर्यटक असून सुद्धा गोवा खूप स्वच्छ आहे.

इकडला समुद्र मात्र कायम खवळलेला.  आम्हाला कुवेतचा अती शांत समुद्र बघायची सवय असल्यामुळेही कदाचित गोव्याचा समुद्र आक्रमक वाटला असावा.  असा मस्त उधाणलेला समुद्र कोलवा बीच वर आम्ही खूप एन्जॉय केला.   लाट पूर्ण अंगावर झेलायची आणि मग पायाखालची वाळू सरकतना त्यात पाय रोवून ठेवायचा प्रयत्न करायचा.

इथलं टॅटू प्रकरण पण फारच प्रसिद्ध आहे.  नाही नाही म्हणता म्हणता आम्ही पण त्याला बळी पडलोच.  ही मजाही वेगळीच 🙂

गोव्याचे लोक गाण्याचे भलतेच शौकीन आहेत.  प्रत्येक जण आपला खांद्यावर गिटार घेऊनच दिसणार.  गोव्याचं संगीतही त्यांच्या स्वभावाप्रमाणे आनंदी असतं. मी तरी अजूनपर्यंत एकही सॅड सॉंग ऐकलं नाही गोव्याच्या संगीतात.  आनंदी रहाणं त्याच्या रक्तातच असावं कदाचित आणि म्हणूनच आपल्याला ते त्याच्या जगण्यातून जाणवत रहातं.

गोव्याचं खरं जेवण म्हणजे सी-फूड.  समुद्रातला मेवा.  खेकडे, प्रॉन्स, वेगवेगळे मासे, लॉबस्टर…….नुसती चंगळ !! मनापासून आस्वाद घेतला सगळ्या मेव्याचा !! अजूनही जीभेवर चव आहे त्याची.

गोव्याच्या खान, पान आणि गानाचा यथेच्छ पाहुणचार घेतला, पावसात चिंब भिजलो, हिरवळीत माखून घेतलं आणि जातांना पुन्हा येण्याचं मूक आश्वासन आपसूकच गोव्याला दिलं.

लव्ह यू गोवा 🙂

Read Full Post »

%d bloggers like this: