Feeds:
नोंदी
प्रतिक्रिया

वृत्त-बालविक्रिडित

वृत्त – बालविक्रिडीत
गाललललगा लगालललगा लगागालगा

“ती”

जन्मच उपरा तिला न कळते कसा आपुला
लिंग ठरवते जगात अजुनी तिचा दाखला
प्रश्न विखुरती तिला न मिळती कधी उत्तरे
पंख चिमुकले मिटून मग ती जगी वावरे

मौन पसरते हसू हरवते कसे ना कळे
मूक बरसणे मनात झुरणे तिचे ना टळे
वाहत असते उरात हळव्या तिची वेदना
सोसत असते जरी विकल ती किती यातना

व्याकुळ हरिणी समान दुबळी जरी देखणी
आर्जव करते सदाच झरते तिची पापणी
नाहक जळते बळे लपविते मनीच्या कथा
मूक बरसती जरी न दिसती विखारी व्यथा

पारध करुनी जणू मिळविती शिकारीपरी
सावज म्हणुनी तिला फिरविती इशाऱ्यावरी
भोग पुरुष हे जगात असती असे जोवरी
ऐवज म्हणुनी तिला हिणवणे जगी तोवरी

घेउन ठिणगी करा फुलवुनी निखारा नवा
भोग स्मरुनिया उरात वणवा कुणी पेटवा
हिंमत करुनी स्वतःस घडवा दिशा दाखवा
रंग बदलुनी नभास अपुल्या नवे रंगवा

जयश्री अंबासकर

ऊब

ऊब मायेची किती आतून आहे
पालवी शिशिरातही बिलगून आहे
(जानेवारीतली सकाळ)

उबदार मिठी अन दुःखी पानगळीचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

बेभान आर्जवी तृप्त तृप्त सहवास
एकांत लाजरा खुलतो फुलतो खास
लाघवी ओढ पण दुःख पुन्हा विरहाचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

मोहावर होते जरी मात त्यागाची
अनिवार व्यथा व्याकुळते पानगळीची
लागती वेध सृजनाचे अन फुलण्याचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

हुरहूर अंतरी असण्याची नसण्याची
चाहूल मात्र पण आत नव्या बहराची
विरहातच रुजते बीज पुनर्मिलनाचे
शिशिरात चालते सत्र मोह-त्यागाचे

जयश्री अंबासकर

वृत्त – सिंहनाद

वृत्त – सिंहनाद
२ ८ २

मी थकलो धावुनिया
अन आलो तुजपाशी
सांभाळ मला देवा
घे कवळुन हृदयाशी

मी धावत का होतो
कळले न मला तेव्हा
मी चुकलो हे कळले
अन वळलो मी तेव्हा

हावरा अती झालो
वखवख सुटली फार
सांभाळू ना शकलो
जड देहाचा भार

नाती गोती सरली
उरले न सवे काही
निष्कांचन होउन मी
आलोय तुझ्या पायी

तो पैलतीर खुणवे
निर्मोही मन आता
बस तुझ्या पावलांची
अनिवार ओढ आता

जयश्री अंबासकर

वृत्त – मदनतलवार

गोदातीर्थ च्या यंदाच्या दिवाळी अंकात प्रकाशित झालेली माझी मदनतलवार वृत्तातली कविता.

मात्रावली – २ ८ ८ ८ ८ ४
(मांडणी १३ ८ ८ ९)

दुनियेत किर्र घनदाट हरवली वाट बिकट हा घाट दिसेना काही
लावले जगाने दार बंधने फार नवा अंधार सुचेना काही
लोटली युगे ना सरे जन्म हा झुरे रिक्तता उरे तेच ते भोग
वाटते पुरे हा त्रास सुखी आभास मुका वनवास फक्त उपभोग

का जुल्मी पुरुषी बळा सोसुनी कळा होउनी शिळा लावणे जीव
देहात नवा ओंकार नको आधार हवा अधिकार नकोशी कीव
रक्तात उसळते गाज सोडुनी लाज उधळते शेज आज सक्तीची
हृदयात पेटते आग जाळुनी बाग अंतरी जाग नव्या शक्तीची

शृंखला जरी पायात टाकुनी कात मी दिमाखात भरारी घ्यावी
लांघुनी शीव थाटात करावी मात नवी सुरुवात उद्याची व्हावी
या कभिन्न काळ्या  तटी जरी एकटी परी संकटी तुझा आधार
ऐकुनी तुझी बासरी सख्या श्रीहरी पुन्हा अंतरी वाटतो धीर

जयश्री अंबासकर

%d bloggers like this: